google plus pinterest LinkedIn

تعامل سازنده


بهنود نکویی انیمیشن ساز و یکی از مدیران استودیو گنبد کبود درخصوص این قبیل قراردادهای همکاری با کشورهای خارجی گفت:
یکی از نکات مثبت و مهم درخصوص ارتباط استودیوهای ما با استودیوهای خارج از کشور، ارزش حضور در بازارهای بین‌المللی است. تا پیش از این مافقط چند نکته ساده در این رابطه شنیده بودیم و خیلی گنگ می‌دانستیم که می‌توان فعالیت‌هایی را در این خصوص انجام داد، ولی هیچ وقت این مباحث وارد بحث اجرا و عمل نشده بود. اما زمانی که این اتفاقات در چند ماه اخیر افتاد و استودیوهای ما با خارج از کشور مستقیم با هم ارتباط داشتند، باعث شد فضا را بشناسیم و این مسئله توانایی‌های تولید ما را افزایش داد.

تکنیک‌ها و توانایی‌ها

وقتی ما کارهایمان را به خارج از کشور بردیم، انیمیشن سازهای آسیایی خیلی شگفت زده شدند و مستقیما به ما گفتند که انتظار دیدن چنین آثاری را از هنرمندان ایرانی نداشتند، یعنی آنها تصور می‌کردند که انیمیشن ایران از لحاظ تکنیک و محتوا جایگاه پاینی دارد. این نشان می‌دهد ما در بحث پرزنت کردن خودمان درعرصه بین‌المللی اصلا خوب عمل نکردیم، به قدری درگیر تولید در فضای داخلی بودیم که اصلا به این بخش اهمیت ندادیم و وارد این حوزه با اهمیت نشدیم. اما در حال حاضر اوضاع با قبل تفاوت کرده و پتانسیل رقابت با آثار خارجی در انیمیشن سازهای ما ایجاد شده، حالا دیگر ما می‌دانیم که با وجود تکنیک‌هایی که داریم توانایی رقابت در این فضا را داریم و می‌توانیم به بازارهای بین‌المللی ورود کنیم.

نقدهای کارشناسانه

ما در گذشته اهمیتی به بازارهای خارجی نمی‌دادیم و به واسطه شرایطی که در داخل شکل گرفته بود، حتی احتمال نمی‌دادیم که به طور جدی وارد این حوزه شویم، ولی این روزها حس می‌کنیم نه تنها باید وارد این فضا شویم، بلکه واجب است در این حوزه ما شرکت کنیم. ما توانایی تولید محتوا از لحاظ تکنیکی را داریم و با فیدبکی که از دوستان خارجی در این جریانات گرفتیم (نظراتی که کاملا کارشناسانه بود و طوری نبود که مثلا برای اینکه ما خوشمان بیاید از کارها تعریف کنند) کاملا هم امیدوار شدیم. مثلا انیمیشن‌سازهای شرکت کره‌ای که با استودیو گنبد کبود با آنها قرارداد بست، به طور دقیق روی نکات مختلف سریال «روبی وجوجه‌ها» صحبت کردند و در مورد همه بخش‌های آن به طور حرفه‌ای و کارشناسانه صحبت کردند. این صحبت‌ها مثالی از آن است که گفتم ما پتانسیل کافی برای ورود به این حوزه را داریم و می‌توانیم عرصه تولیدمان را در فضای بین‌المللی رقابتی کنیم، ما تا به حال وارد این فضا نشده‌ایم ولی از الان با یک نگاه ویژه باید برنامه ریزی و ورود کنیم.

در آرزوی خوشبختی

من آرزو دارم فضای انیمیشن ایران بتواند مسیری را برای خودش باز کند و هرچه سریعتر در عرصه بین‌الملل مطرح شود، چون به نظر من چنین چیزی غیرممکن نیست. باید با سیاست دقیق و به دور از هیاهو این قضیه را جلو ببریم و بتوانیم یک اتفاق جدید و بازار تازه برای انیمیشن ایران ایجاد کنیم.

سیدامیر آقایی، دبیر کارگروه رسانه و محتوای دیجیتال در ستاد توسعه فناوری نرم و هویت ساز ریاست جمهوری نیز در این خصوص اضافه کرد:

فضای داخل صنعت انیمیشن برای رشد و ارتقا به این نیاز دارد که مارکت مخاطب و بیننده‌اش افزایش پیدا کند. این کار دو راه حل بیشتر ندارد، یکی کم کردن وابستگی دولتی و دیگر ورود به بازار بین‌المللی. صنعت انیمیشن ما چندین دهه به بخش دولتی وابستگی داشته ، اما حالا دیگر باید استودیوها کم‌کم به عرصه بین‌المللی ورود کنند و در این حوزه محصول ارائه کنند، همین مسئله درآمدسازی ایجاد می‌کند و به این ترتیب گردش اقتصادی استودیوها نیز شکل می‌گیرید. از طرف دیگر ما باید در داخل سعی کنیم نقطه اقتصادی این ماجرا را از بحث سفارش تولید به خرید و فروش تغییر بدهیم و این پالس را برای کسی که می‌خواهد در حوزه انیمیشن کار کند، بفرستیم. یعنی انیمیشن ساز دیگر نباید منتظر سفارش دولتی باشد و برای هرچه که تولید کرده مشتری پیدا کند، اگر نمی‌تواند هزینه‌های تولید و کیفیت‌های تولید را مدیریت کند و مخاطب جذب کند، بهتر است که از این کار کنار بکشد. این ماجرا اگر عملی شود تولید کننده مجبور می‌شود کارش را در سطح بین‌المللی تولید کند و با این حرکت مخاطب داخلی هم رشد پیدا می‌کند.

استفاده از تجارب خارجی

یکی از حسن‌های قرارداد با کشورهای خارجی این است که انیمیشن سازهای ما استودیوهای پیشرو در این زمینه را نگاه می‌کنند و متوجه می‌شوند که فرایند تولید آثار استاندارد چگونه است و مثلا نیروی انسانی چطور کار می‌کند. چنینی مسائلی برای خود استودیوها نیز تجربه خوبی محسوب می‌شود، آنها می‌ها از این مسائل برای مدیریت کردن استودیو، آثار و نیروی انسانی‌شان درس بگیرند. همین ارتباط‌ها باعث می‌شود ایده‌های خوب برای مدیریت کردن سیستم‌های داخلی پیدا شود. نکته مثبت بعدی این است که تجارب خارجی کمک می‌کند که انیمیشن‌سازهای ما به استانداردهای محصول بین‌المللی احاطه پیدا کنند و بتوانند مخاطب را جذب آثار خود کنند و پس از آن بیننده‌شان را نسبت به محصولات آن اثر هم وفادار کنند.

خروج از لاک

بحث اصلی این است که استودیوهای ما باید بتوانند تعاملات بین‌المللی را شروع کنند، اگر آنها بخواهند در لاک خودشان بمانند هیچ پیشرفتی نمی‌کنند و نمی‌توانند با خارجی‌ها رقابت کنند. استودیوهای داخلی ما اگر می‌خواهند در این صنعت حضور داشته باشند و همزمان مخاطب داخلی را نیز با خود همراه کنند، باید بین‌المللی باشند و بتوانند با محصولات خارجی رقابت کنند. این تفکر که چون من در این عرصه حضور دارم پس به من کار سفارش دهید تا تولید کنم، یک طرز فکر اشتباه است و باید آن را فراموش کرد.  

تکان اساسی

طبیعتا روند پیشرفت آثار ایرانی در خارج از کشور زمان‌بر است، اما چون مجموعه‌های انیمیشن‌ساز ما افراد باهوشی هستند، وقتی این فضاها را می‌بینند برداشت‌های خوبی برای اصلاح رفتارها و فرآیندهای کاری‌شان دارند. من حس می‌کنم شاید در عرض دو سه سال آینده اتفاقات عجیب و خوبی در این زمینه برای انیمیشن ما بیافتد و روند جدیدی ایجاد شود. فقط امیدواریم هرچه سریع‌‍تر استودیوهای دیگر هم روند فعالیت‌های جدید و بین‌المللی را ببینند و تغییر و تحولات ر ا مدیریت کنند، تا بتوانند آنها نیز وارد این فضا شوند و تکانی اساسی به انیمیشن ایران بدهند.

بابک نکویی، برادر بزرگتر بهنود و دیگر مدیر استودیو گنبد کبود که به تازگی قرارداد همکاری با استودیو اچ کالچر کره جنوبی به امضا رسانده‌اند هم گفت:

قراردادهای استودیوهای مختلف ما با استودیوهای خارجی خیلی برای انیمیشن ایران مفید است. اگر استودیوهای انیمیشن ما بتوانند به بازارهای بین‌المللی راه پیدا کنند، می‌توانند به عنوان سازنده یک محصول، مشتری‌های متعددی داشته باشند. در حال حاضر در کشور ما انیمیشن یک محصول سفارشی است و استودیوها مالکیتی روی انیمیشن‌هایی که تولید می‌کنند ندارند. انیمیشن سازها برای اینکه دخل و خرج‌شان به هم بخورد، مجبورند بخشی از بودجه‌ای که برای تولید می‌گیرند را به عنوان سود نگه دارند، این اتفاق باعث شده انیمیشن ما به سمت تولیدات سریع، کم هزینه و در نتیجه با کیفیت پایین برود. به عنوان مثال اکثر تولیدات ما در بخش سریال، آثاری است که تکنیک‌هایی سبک و خیلی راحت دارند، به این دلیل که استودیوها به دنبال هزینه کمتر هستند تا سود بیشتری داشته باشند. بنابراین کیفیت افت می‌کند و رقابتی هم به وجود نمی‌آید.

مارکت با ارزش خارجی

اوضاع آثار ما به این گونه شده که معمولا سفارشی از سوی سازمان‌ها یا بخش‌‎های دولتی به استودیوها داده می‌شود و براساس این سفارش به توافقاتی می‌رسند. با این روش اگر استودیوها زودتر و با هزینه‌های کمتر اثر را تولید کنند، سود خودشان بیشتر می‌شود و زمانی که انیمیشن تمام می‌شود، تیم تولید دیگر هیچ کاری با آن ندارد. درحالی که چنین طرز فکری اشتباه است، وقتی کار فنی انیمیشن به اتمام می‌رسد بحث مارکتینگ آغاز می‌شود و فروش محصولات جانبی و تولیدات تجاری کنار آن به میان می‌آید، اتفاقی که بخش عمده درآمد استودیوها و شرکت‌های تولید کننده انیمیشن را در خارج از کشور شامل می‌شود. مثال این ماجرا هم در بازار ایران به وفور وجود دارد، در حال حاضر عروسک‌ها و اسباب بازی‌های بیشماری در ایران وجود دارد که منبع آنها انیمیشن خارجی است. مثل عروسک‌ها و محصولات «باب اسفنجی» یا «بن تن» که بازار وسیعی در کشور ما دارند و فروشنده ایرانی هم راغب است که آنها را در ویترین خود قرار دهد. متاسفانه چنین اتفاقی برای انیمیشن ایرانی نمی‌افتد و در نتیجه چرخه اقتصادی انیمیشن ما ناقص می‌ماند.

استفاده از خارجی‌ها

 ما اگر بتوانیم یک مشتری خارجی پیدا کنیم، آن زمان بحث رقابت در انیمیشن مطرح می‌شود، شما وقتی می‌خواهید با یک شرکت خارجی کار کنید، مسائلی مثل کیفیت و قیمت به عنوان ملاک‌های ارزیابی حائز اهمیت است، پس شما یک گام به سمت بالا بردن کیفیت و ویژگی‌های کار انیمیشن خود می‌روید تا بازار را به رقبا نبازید، اتفاقی که نهایتا به نفع انیمیشن ایران است. بالاخره بازاری وجود دارد و شما باید سعی کنید در این بازار بنا به ظرفیت‌تان سهم بگیرید،در این زمینه پیدا کردن شریک تجاری و شریک همکار در بازار خارجی که از ما با تجربه‌تر است خیلی اهمیت دارد، چون آنها سالهاست که این راه را رفته‌اند و می‌توانند خیلی مشاوره و خدمات خوبی به ما بدهند و برای شرکت‌های کم تجربه ایرانی مسیر مناسبی ایجاد کنند.

موفق می‌شویم یا نه؟

ما توانایی موفقیت در مارکت جهانی را داریم، چون سال‌هاست در حال تولید انیمیشن هستیم و به زمانی رسیدیم که بحث ما دیگر تکنیک، تولید و ساخت انیمیشن نیست. بچه‌های ایرانی در طول این سال‌ها خیلی تجربه کسب کردند، امامتاسفانه حمایت مشخصی به طور منسجم از انیمیشن صورت نگرفته است، البته اینطور هم نبوده که هیچ توجهی به انیمیشن نشود. انیمیشن ما در حال حرکت است و مسیرش را به سمت جلو پیدا کرده، ما افراد با استعدادی در این صنعت داریم و حتما موفق می‌شویم. فقط کافیست بچه‌های ما این مسیر را تجربه کنند و آزمون و خطا داشته باشند، یعنی با استانداردهای بین‌المللی کار کنند و مسائلی مثل خوش قولی و کیفیت بالا را در کارها و قراردادهایشان لحاظ کنند. خارجی‌ها به هیچ عنوان شوخی ندارند و مثلا بدقولی در تحویل کار را اصلا درک نمی‌کنند، چنین مسائلی که در کشور ما به  وفور وجود دارد، در تصورات آنها تعریف نشده و این موارد چیزی نیست که بتوان راجع به آن مذاکره کرد.

تلاش کنیم، غر نزنیم

افتادن اتفاق‌های خوب برای انیمیشن به همت‌مان بستگی دارد، ما باید این دوره را بگذرانیم، تلاش کنیم، کمتر غر بزنیم و بیشتر کار کنیم. درست است که کاستی و مشکلات زیادی وجود دارد، اما ما باید فرض کنیم انیمیشن اصلا قرار نیست متولی داشته باشد. باید فرض کنیم خودمان به عنوان نیروهای خودجوش کار کنیم و سرمایه‌ها و امکاناتی که جریان‌های دولتی برای حمایت از این حرفه قرار داده‌اند را جذب کنیم و در مسیر درستی حرکت کنیم. به نظرم به جای اینکه بخواهیم از پولی که می‌گیرم بخشی را برای تولید در نظر بگیریم و برخی را به عنوان سود برداشت کنیم، آن هزینه را برای سرمایه و زیرساخت استفاده کنیم، این زیرساخت شرایط را برای امکانات بعدی محیا می‌کند تا بتوانیم تولیدات بهتری را محیا کنیم. ما باید بپذیریم که چاره‌ای نداریم جز اینکه وارد بازارهای خارجی شویم چون دولت نمی‌تواند این همه انیمیشن‌ساز را تامین کند، پس همه چیز به خودمان بستگی دارد.  




چهارشنبه ۲۹ شهريور ۱۳۹۶